
„Кинкаку-џи” (Златниот павилјон) е будистички храм, расположен во подножјето на ридот Кинугасаи во Киото и дел од храмот „Рокуон-џи“. Градинскиот комплекс е одличен примерок на градински дизајнс од периодот Муромачи, сметан за класична епоха на јапонското градинска уметност. Во тој период се обраќа специјално внимание на взаимоврската меѓу згради и природа, при што тоа се смета за уметнички начин на интегрирање на градбата во пејсажот. Карактеристично за проектирање на градината е намалениот размер, потцртаната главна замисла и природата. Минималистичкиот пристап во градинскиот дизајн води до пресоздавањето на мал размер на големи пејсажи околу градбата. Трите катови на храмот „Кинаку-џи“ се изградени во целосно различни стилови. Така, првиот кат е изграден во стил, според прописите за станбени згради. Второто ниво се користело како резиденција на самураите и е направено во духот на војната јапонска архитектура. Третиот кат е изграден во традиционален кинески стил. Градината околу храмот е проектирана во муромачи стил, а пред објектот има мало вештачко езеро заобиколено од алеи и егзотична растителност. Во водата има четири големи камења, кои според јапонската митологија симболизираат закотвени во ноќното време бродчиња, кои патуваат кон Островот на вечниот живот. Храмот е национален историски објект со особено значење и е едно од 17-те места, вклучени во комплексот „Древно Киото“, кој е под закрилата на УНЕСКО.